Nowinki z Jedynki

bip

Synergia LOGO full color1 300x961

ppp

outlook

siteIcon

youtube

Programowanie

l2 logo

  • czytelnia01
  • 001
  • 002
  • Popołudnie z dobrą książką - zdjęcia
  • Nadanie imienia Mistrzów Sportu
  • Zachowaj Trzeźwy Umysł

Zapraszam na herbatę...

Po męczącym dniu w szkole bardzo miło jest usiąść w fotelu z kubkiem herbaty. Zielona, czarna, biała, czerwona - sprawdza się tu powiedzenie "od koloru do wyboru''.

Herbata była już znana w starożytności. Według jednej z legend jej początki sięgają 2737 roku p.n.e., w którym mityczny cesarz Szennong przypadkowo zaparzył pierwszy napar z liści herbaty. Prawda jednak jest trudna do ustalenia. Wiadomo, że herbatę od dawna znali Chińczycy, jednak pierwsze zapiski na jej temat pochodzą dopiero z X wieku p.n.e. Do Polski dotarła w 1664 roku z Francji. To tyle o historii tego pysznego napoju.

 

Z piciem i zaparzaniem herbaty wiąże się wiele ,,rytuałów". W japońskiej kulturze picie herbaty zajmuje szczególne miejsce - od XV wieku istnieje tam ceremonia parzenia i picia herbaty nazywana Drogą Herbaty (cha-no-yu). Ceremonia odbywa się w zbudowanym według specjalnych reguł i znajdującym się w ogrodzie pawilonie (cha-shitsu). Po wejściu do ogrodu uczestnicy ceremonii myją ręce w źródlanej wodzie znajdującej się w specjalnej misie. Obmycie rąk symbolizuje przemycie duszy, aby przygotować ją do ceremonii. W pawilonie goście podziwiają dekorację tokomy, czyli wnęki, w której umieszcza się obraz, kaligrafię lub kompozycję kwiatową. Potem gospodarz (mistrz ceremonii) wsypuje sproszkowaną herbatę Matcha do miseczki, a następnie zalewa ją wodą i ubija bambusową trzepaczką aż na jej powierzchni pojawi się piana. Gdy herbata jest już gotowa goście spożywają ją z jednego naczynia, a potem każdemu z gości osobno podawana jest herbata usucha.

Picie herbaty w Anglii ma dość długą tradycję i doczekało się swoistych obrzędów, które w dzisiejszych czasach ulegają wprawdzie stopniowemu zanikowi, ale nadal są dosyć często praktykowane.

 W Anglii dawniej herbatę spożywano w określonych porach: po śniadaniu, w czasie lunchu i o godzinie 17 (stąd słynne five o`clock). Anglicy piją głównie herbaty wschodnioindyjskie (bardzo ekstraktywne i o wyrazistym aromacie), dodając do nich mleko lub śmietankę, co doskonale podkreśla intensywny smak i aromat herbat pochodzących z Indii.

Herbatę zaparza się w czajniczku wsypując do niego ilość łyżeczek odpowiadającą ilości filiżanek i dodatkowo jedną filiżankę na czajniczek. Napar zaparza się 5 minut, a następnie nalewa do filiżanek, do których już wcześniej nalano mleko. Taka kolejność napełniania filiżanki oboma składnikami jest głęboko zakorzeniona w tradycji i jej zmiana uważana jest za nietakt. Ponadto dzięki wlewaniu herbaty do mleka, a nie odwrotnie, napój lepiej się miesza i uzyskuje ładniejszy kolor.

W Tybecie herbatę pije się w sposób zupełnie inny niż w Europie, gdyż stanowi ona dla Tybetańczyków nie tyle napój, co rodzaj pożywienia. Najczęściej używają herbaty prasowanej (w postaci cegiełek). Napar przygotowują wrzucając ok. 50-70 gram suchej herbaty na litr wody. Do tak przygotowanego naparu dodają 100-150 gram stopionego masła z mleka jaka i doprawiają do smaku solą. Następnie wszystkie składniki naparu ubija się aż do uzyskania jednorodnej konsystencji-w ten sposób powstaje napój zwany czasuma. Ponieważ zawiera on tłuszcz, pomaga zregenerować siły i ułatwia funkcjonowanie w klimacie wysokogórskim. Suchą prasowaną herbatę dodaje się też do potrawy zwanej czambu-rozciera się ją z mąką jęczmienną masłem jaka i solą.

Herbata biała jest produkowana, podobnie jak zielona, z pominięciem procesu fermentacji, a nawet więdnięcia. Do jej produkcji używa się jedynie młodych, nierozwiniętych pączków, zbieranych wczesną wiosną, co nadaje suszowi herbacianemu delikatnie srebrnawy odcień.

Herbata zielona w przeciwieństwie do czarnej, nie jest poddawana procesowi fermentacji. Dzięki temu zachowuje ona więcej składników mineralnych i ma delikatniejszy od niej smak i aromat.

Herbata czarna (najpopularniejsza)- aby otrzymać czarną herbatę liście krzewu herbacianego są poddawane więdnięciu, skręcaniu, fermentacji, suszeniu i sortowaniu, czyli przechodzą proces pełnej fermentacji. Liście zmieniają kolor na brązowy, a także zmienia się, w porównaniu z herbatą zieloną, ich skład.

Herbata czerwona jest produktem pośrednim pomiędzy herbatą czarną a zieloną, gdyż jest poddawana tylko częściowej fermentacji - od 30-50% w przypadku oolongów chińskich i 60-70% w przypadku tajwańskich. Proces fermentacji trwa jedynie do momentu uzyskania przez liście herbaty czerwonego zabarwienia na brzegach. Po etapie więdnięcia liście wkłada się do specjalnych koszy i potrząsa nimi tak, aby ich brzegi uległy otarciu. Bezpośrednio po więdnięciu następuje suszenie, a rezygnacja ze skręcania powoduje, ze liście herbaty czerwonej wydają się większe niż czarnej.

Szukając w internecie informacji do tego artykułu odkryłam, że istnieje żółta herbata. Nazywana jest także herbatą cesarską, mało znana oraz ciężka do zdobycia. Produkowana w Chinach w bardzo małych ilościach, dlatego jest bardzo droga.  Herbata żółta jest grupą pośrednią między czarnymi, a zielonymi herbatami. Liście żółtej herbaty poddaję się fermentacji nieenzymatycznej. Proces fermentacji jest przerywany, dlatego mówi się że są to herbaty lekko fermentowe.

Ciekawostki o herbacie:

Na początku roku 1800 Anna- żona siódmego księcia Bedforu- rozpoczęła tradycję picia popołudniowej herbaty między lunchem a obiadem, zaspokajając nią głód. Pomysł rozwinął w tym samym czasie czwarty lord Sandwich. Ponieważ nie chciał opuszczać stołu do gry na czas posiłku, wymyślił pierwszą kanapkę. Między dwoma kromkami chleba umieścił kawałek mięsa i w ten sposób mógł, nie odrywając się od gry, zjeść przekąskę, popijając herbatą.

Angielski kupiec Richard Belchynden, podróżując w 1904 roku po Stanach Zjednoczonych, by promować indyjską herbatę, zmęczony letnim upałem postanowił wlać herbatę do kubków z kostkami lodu. Tak powstała mrożona herbata.

Herbata nadaje się nie tylko do picia, ale także do… farbowania włosów. Najlepiej w roli barwnika sprawdzają się dobre gatunkowo czarne herbaty, które dają napar o intensywnym kolorze. Są – także w Polsce – kobiety, które za pomocą herbaty farbują nie włosy, ale… rajstopy.

Śmiertelna dawka herbaty wynosi 130 filiżanek!

W 1891 baronowa Staffe polecała, aby bolące oczy przemywać lekkim naparem z herbaty. Dużo później potwierdził to A. Villenueve, który napisał: "podkrążone oczy, o ile w ogóle to jest piękne, otrzymuje się bez zastosowania żadnych kosmetyków, wyłącznie przez obmycie oczu bardzo mocna herbatą." Herbaty, poprzez zawartość taniny, wzmacniają wzrok.

Królowa Angielska Elżbieta II pija tylko herbatę Darjeeling House Blend. 

Wyznawcy Islamu i Judaizmu (ze względów religijnych) pijają wyłącznie herbatę zieloną, gdyż herbatę czarną lub czerwoną uważają za zepsutą (fermentowaną), a więc zakazaną.

 

Do wakacji pozostało:

22.06.2018 - 24:00 o'clock



CDUB - CountDown-Up Big

Projekt Insta.Ling

 

instaling logo male

instaling buzka male

 

Szkoła partnerska w Steinach

Nordschule Steinach

 

Schule

 

 

 

Szkoła partnerska w Nowym Tomyślu

Wymiana młodzieży polsko - niemeckiej w naszym Gimnazjum odbyła sę dzięki:logo pnwm

 

Imieniny

Dzisiaj jest: 20 Czerwiec 2019    |    Imieniny obchodzą: Bogna, Florentyna, Rafał

inowacyjna2

mm baner 2013

Kreatywna szkoła

CCI20140701 0004

Innowacyjna szkoła 2010

CCI20140701 0001

Certyfikat Jakości Kształcenia Języków

CCI20140701

Aktywna Edukacja

aktywna

Certyfikowane Labolatorium ECDL

ecdl2

Używamy cookies, tylko po to, aby poprawić naszą stronę internetową. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

I accept cookies from this site.

EU Cookie Directive Module Information